Ο Ζελένσκι και οι ελαστικές μας συνειδήσεις

 

 

Σε δηλώσεις του μετά την ομιλία Ζελένσκι στο κυπριακό Κοινοβούλιο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης εξέφρασε την ενόχλησή του γιατί, όπως είπε, «δεν υπήρξε η οποιαδήποτε αναφορά στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Οι αρχές δικαίου, είπε, «δεν διακρίνουν μεταξύ κρατών, όπου παραβιάζονται τα δικαιώματα των μεν, αλλά αγνοούνται τα δικαιώματα των άλλων». Για να προσθέσει: « Αν υπάρχουν άλλοι με ελαστικότερες συνειδήσεις ή που μπορεί να ανεχθούν ανάλογες πράξεις αρκεί να μην επηρεάζονται οι ίδιοι, αυτό είναι παντελώς ξένο από τις αρχές που διέπει μια ευρωπαϊκή χώρα και ιδιαίτερα μια χώρα που βίωσε και βιώνει ακόμα μέχρι και σήμερα τα δεινά μιας εισβολής που στήθηκε ή αιτιολογήθηκε πάνω στα ίδια ακριβώς επιχειρήματα και πάνω στα ίδια, δυστυχώς, ανύπαρκτα γεγονότα». Ο κ. Αναστασιάδης, δυστυχώς, σοβαρολογούσε όταν έκανε αυτές τις δηλώσεις.

Ο γράφων θεωρεί ότι ο κ. Ζελένσκι, και μόνον ότι δέχτηκε να μιλήσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, έμμεσα πλην σαφώς έδωσε στήριξη και αναγνώριση στην κρατική υπόσταση της Κύπρου την οποία αμφισβητεί η Τουρκία εδώ και 46 χρόνια. Θα μπορούσε να κάνει και κάποια άμεση αναφορά στο Κυπριακό; Μπορούσε να το κάνει υπό την έννοια ότι η Ουκρανία έχει υπερψηφίσει όλες τις αποφάσεις υπέρ της Κύπρου στον ΟΗΕ, καταγράφοντας ότι η χώρα του μέχρι πρόσφατα συμμετείχε με στρατιωτικό άγημα στην Ειρηνευτική Δύναμη (Ουνφικύπ) στην Κύπρο. Από την άλλη ίσως, γιατί έτσι επιτάσσει το συμφέρον της χώρας του, δεν είπε τίποτε.

* Ο Ζελένσκι, με 5 εκατομμύρια πρόσφυγες, το 30% της χώρας του κατεχόμενο, με χιλιάδες νεκρούς, με δεκάδες ερειπωμένες πόλεις, αυτή την περίοδο θέλει μόνο φίλους και υποστηρικτές.

Κάποιοι στρουθοκαμηλίζοντες στην Κύπρο μιλούν για ωφελιμισμό του Ζελένσκι ή ακόμα και για υποκρισία. Από την άλλη, τα ίδια αυτά άτομα δεν καταδικάζουν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, απεναντίας προσπαθούν να δικαιολογήσουν τον Πούτιν, αναπτυσσοντας διάφορες γεωπολιτικές θεωρίες, ενώ ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν γιατί η Ρωσία ποτέ δεν καταδίκασε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Η ελαστικότητά μας

Ας μπούμε και στο ψητό και ας αναρωτηθούμε: Στ’ αλήθεια, ως λαός και ηγεσία στην Κύπρο έχουμε το ηθικό ανάστημα να κρίνουμε τον Ζελένσκι;

Στις 27 Φεβρουαρίου 2014, ο ρωσικός στρατός εισέβαλε στο έδαφος της Ουκρανίας. Η Ρωσία κατέλαβε την Κριμαία και παραβίασε την ανεξαρτησία μιας χώρας μέλους του ΟΗΕ. Η ΕΕ καταδίκασε την εισβολή και επέβαλε στη Ρωσία κυρώσεις. Μαζί και η Κύπρος, τουλάχιστον φραστικά. Επί της ουσίας ωστόσο, πώς αντέδρασε η χώρα μας, η οποία σύμφωνα με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη δεν διαθέτει ελαστική συνείδηση αλλά λέει την εισβολή -εισβολή;

* Στις 27 Μαρτίου 2014 Μαρτίου, έναν μήνα μετά τη ρωσική εισβολή στην Κριμαία, η κυπριακή Βουλή, προληπτικά, υιοθέτησε κατά πλειοψηφία ψήφισμα «ενόψει και της αναμενόμενης τοποθέτησης των μελών του ΟΗΕ στη Γενική Συνέλευση του διεθνούς οργανισμού κατά της Ρωσίας αναφορικά με την κρίση στην Κριμαία΄». Στο ψήφισμά της η κυπριακή Βουλή «κάλεσε την κυβέρνηση να διαφυλάξει τις σχέσεις της Κύπρου με τη Ρωσική Ομοσπονδία». Την υιοθέτηση του ψηφίσματος υπερψήφισαν οι 30 παρόντες βουλευτές των κομμάτων ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΚΣ ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, Κινήματος Οικολόγων και Συμμαχίας Πολιτών. Εναντίον ψήφισε ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Ρίκκος Μαππουρίδης, ενώ οι υπόλοιποι (15) παρόντες βουλευτές του ΔΗΣΥ τήρησαν αποχή.

* Από το βήμα της Βουλής, πριν το σχέδιο ψηφίσματος τεθεί σε ψηφοφορία, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος παρατήρησε ότι από κυβερνητικής πλευράς ακολουθείται μία μονόπλευρη και μονοδιάστατη προσέγγιση επί του ζητήματος της Κριμαίας, με γνώμονα και πάλι την πολιτική του «καλού παιδιού» έναντι των ΗΠΑ. Πρόσθεσε ότι το ΔΗΚΟ θεωρεί πως η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη της τον διαχρονικό και σημαντικό ρόλο της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στις 3 Απριλίου 2014, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ συναντήθηκε με τον Ρώσο πρέσβη Οσάτσι, στον οποίο εξήγησε, σε απολογητικούς τόνους, ότι δεν θέλαμε να πάρουμε μέτρα, αλλά μας υποχρεώσε η «κακή Ευρώπη».

* Η Κύπρος, που δεν έχει ελαστική συνείδηση, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν έμεινε ώς εκεί. Το επόμενο χρονικό διάστημα, όταν η Κριμαία προσαρτήθηκε παράνομα στη Ρωσία και παρά το εμπάργκο, στις 20 Απριλίου 2017 ομάδα Κυπρίων βουλευτών ( Νικόλας Παπαδόπουλος – Άνδρος Κυπριανού – Γιώργος Λιλλήκας- Ελένη Θεοχάρους, κ.ά.) μετέβησαν στην κατεχόμενη Κριμαία για να λάβουν μέρος στο 3ο Οικονομικό Φόρουμ της Γιάλτας και άλλες εκδηλώσεις, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις του Κιέβου. Το Κίεβο αντέδρασε όπως αντιδρά και η Λευκωσία όταν ξένοι αξιωματούχοι επισκέπτονται παράνομα τα κατεχόμενα.

* Στις 7 Ιουλίου 2016, η κυπριακή Βουλή, η οποία δεν έχει ελαστική συνείδηση, με 33 ψήφους των παρόντων βουλευτών όλων των κομμάτων εκτός του ΔΗΣΥ, του οποίου οι 17 παρόντες βουλευτές τήρησαν αποχή, ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο καλούσε την κυβέρνηση να εργαστεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για άρση των κυρώσεων που επέβαλε η ΕΕ κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας χαιρέτισε το ψήφισμα που ενέκρινε η Βουλή.

* Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, ο τότε κύπριος ΥΠΕΞ Ιωάννης Κασουλίδης σε δηλώσεις του τάχθηκε υπέρ της άρσης των κυρώσεων που επιβλήθηκαν από την ΕΕ κατά της Ρωσίας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Σε απαντητική του επιστολή προς τη Βουλή, ημερομηνίας 8/12/2017, ο κ. Κασουλίδης δημοσιοποίησε την πρόθεση της κυβέρνησης να θέσει προς συζήτηση στις Βρυξέλλες, όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, το θέμα της άρσης των κυρώσεων, αφήνοντας να νοηθεί ότι η Δημοκρατία συναίνεσε στη λήψη των περιοριστικών μέτρων κατά της Ρωσίας με βαριά καρδιά.

* Κατά την 21η Οκτωβρίου 2019, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, πραγματοποιησε επίσκεψη εργασίας στη Ρωσία, ανταποκρινόμενος σε σχετική πρόσκληση του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρόφ. Μεταξύ άλλων ανασκοπήθηκαν και οι σχέσεις ΕΕ-Ρωσίας, με τις προοπτικές και προκλήσεις που υπάρχουν, όπως επίσης περιφερειακά και διεθνή ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Υποσχεθήκαμε βασικά ότι θα εργαστούμε για άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας εντός της ΕΕ, της οποίας είμαστε μέλη. Βασική θέση του κ. Χριστοδουλίδη σε κάθε συμβούλιο υπουργών, όταν ζητούσε μέτρα και κυρώσεις κατά της Τουρκίας, ήταν να αντιστρέφει τα πράγματα: Γιατί επιβάλλετε κυρώσεις κατά της Ρωσίας, ενώ δεν κάνετε το ίδιο για την Τουρκία, σε μια αρεστή προσπάθεια στη Μόσχα να καταδείξει την υποκρισία της ΕΕ.

* ‘Όλο το προηγούμενο διάστημα, και ενώ υπήρχαν κυρώσεις κατά της Ρωσίας λόγω της εισβολής στην Κριμαία, η Κύπρος απετέλεσε καταφυγιο Ρώσων ολιγαρχών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ταξίδευε με τα αεροπλανάκια τους, οι οικογενειακές του επιχειρήσεις τους πωλούσαν επαύλεις, η Νομική μας Υπηρεσία είχε μετατραπεί σε υποκατάστημα της Ρωσικής Εισαγγελίας για να εκδίδουμε στη Μόσχα κάθε Ρώσο αντιφρονούντα, οι τράπεζες τακτοποιούσαν τα μαύρα τους και το Υπουργικό Συμβούλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας έδινε αβέρντα διαβατήρια σε Ρώσους καθεστωτικούς, οι οποίοι θεωρούσαν την Κύπρο αμπελοχώραφό τους. Επρόκειτο για μια φάση που οι μη ελαστικές μας συνειδήσεις ξεχείλωσαν και η Κύπρος άνοιξε φτερά. Τότε ο Πρόεδρός μας, αν θυμάστε καλά, εκστόμισε την τεράστια ατάκα ότι «Η Λεμεσός πετά».

Ο Ζελένσκι

Κάπως έτσι, με τις συνειδήσεις μας να οιστρηλατούνται από το ανεξάντλητο πάθος που έχουμε ως λαός υπέρ του Δικαίου, της Πολιτικής Συνέπειας και της Ηθικής, φτάσαμε αισίως στις 7 Απριλίου 2022, όταν ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι κλήθηκε να μιλήσει ενώπιον της κυπριακής Βουλής. Έμελλε κατά τη διάρκεια της ομιλίας αυτής να δείξει τις αντιδυτικές αγκυλώσεις του για ακόμα μια φορά το ΑΚΕΛ. Η κοινοβουλευτική του ομάδα αποχώρησε και δεν παρακολούθησε την ομιλία στη Βουλή, γιατί ο Ζελένσκι σε ένα άλλο Κοινοβούλιο (αυτό της Ελλάδας) παρουσιάσε έναν ομογενή στρατιώτη της Μαριούπολης, ο οποίος δήλωσε ότι είναι μέλος του τάγματος του Αζόφ. Στο ΑΚΕΛ αντιλαμβάνεστε ότι η λέξη Αζόφ ήχησε ως καμπανάκι του Παβλόφ. Το έκαναν γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο δεν θα επαναληφθεί στο κυπριακό Κοινοβούλιο, αλλά επειδή ακούστηκε «η φασιστική λέξη Αζόφ», 1.500 ναυτικά μίλια δυτικά της Λευκωσίας. Αποφάσισαν να απέχουν, παρά το ότι στα τρία μέτρα από τα έδρανά τους στη Βουλή κάθονται τα παιδιά του Τάγματος των Φασιστών. Με αυτό τον τρόπο ικανοποίησαν, φαντάζομαι, κάποια ανερμάτιστα Σταλινάκια του κόμματος, τα οποία διαδηλώνουν σε πόλεις της Κύπρου τελευταία μαζί με κάποιους Ρώσους εθνικοφασίστες υπέρ του Πούτιν.

Τα αίσχη 

Συμπερασματικά, με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου, τις οποίες επικαλούμαστε όταν μας συμφέρει, η Κυπριακή Δημοκρατία και σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό συστημα της χώρας προέβη σε αίσχη εναντίον της Ουκρανίας. Έχει δίκαιο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν λέει ότι οι συνειδήσεις μας δεν είναι ελαστικές. Οι συνειδήσεις μας τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει γιο-γιο. Διάφοροι παραδόπιστοι, αμοραλιστές και πολιτικοί απατεώνες, έχοντας στο πλευρό τους την πλειοψηφία των Κυπριλλήδων του Facebook, βγήκαν την περασμένη Πέμπτη να κατηγορήσουν τον Ζελέσνκι για έλλειψη αρχών. Ας δώσουμε όμως κάτι σε αυτό τον δυστυχή άνθρωπο. Όταν η Ουκρανία δέκτηκε εισβολή, αυτός, ο πρώην ηθοποιός, έμεινε στη χώρα του και ηγείται της αντίστασης. Όταν έγινε στην Κύπρο η εισβολή το 1974, κάποιοι ηγέτες μας ήταν εξαφανισμένοι.  

 

Γιατί χρειαζόμαστε μια υπέρβαση στις προεδρικές του 2023;

 Αν το ζητούμενο στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του 2023 είναι η εκλογή ενός Προέδρου που θα ενώσει τους Κυπρίους, θα λύσει το Κυπριακό, θα προσδώσει στο σύστημά μας μια αύρα κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης και θα απαλλάξει τη χώρα από τη διαφθορά, τότε δεν είμαστε σε καλό δρόμο. Είναι πλέον σαφές ότι κανένα κόμμα από μόνο του δεν μπορεί να διασφαλίσει τέτοια εκλογή.

Το σκηνικό

* Για διάφορους λόγους, άλλοτε εύλογους και άλλοτε παράλογους, τα κόμματα στη χώρα μας δεν μπορούν να ενώσουν τη χώρα με ομπρέλα ένα κοινό όραμα. Η απώλεια κύρους και αξιοπιστίας διαφαίνεται στα αποτελέσματα όλων των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων. Οι πολίτες αδιαφορούν όταν ο δημόσιος διάλογος εκτρέπεται σε διαγωνισμό συνθημάτων, ο πολιτικός λόγος ηχεί διχαστικός και καταστροφικός με αποτέλεσμα να κλονίζεται το δημοκρατικό προαπαιτούμενο, ότι ναι μεν διαφωνούμε αλλά όλοι αγωνιζόμαστε για το καλό αυτής της χώρας. Η αποχή, ως εκ τούτου, μεγαλώνει, αφού όλο και περισσότερο εμπεδώνεται η άποψη μεταξύ των απλών ανθρώπων, δικαίως ή αδίκως, ότι τα κόμματα λειτουργούν μάλλον ως φυλές και κογκλάβια συμφερόντων, παρά ως οργανισμοί οι οποίοι κινούνται με γνώμονα την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.

* Το Κυπριακό επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη έχει φτάσει στα τάρταρα. Δεν υπάρχει καμιά κινητικότητα και αυτό πλέον είναι απότοκο της υποβάθμισής του στα Ηνωμένα Έθνη. Ανεξαρτήτως των απαράδεκτων κινήσεων της Τουρκίας, η κατεχόμενη Κύπρος επί αυτού του Προέδρου, κατάφερε να κερδίσει ίσες ευθύνες με τον κατακτητή της, αφού ο κ. Αναστασιάδης πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων όλες τις ευκαιρίες και τη βοήθεια που του δόθηκαν από τον ΟΗΕ και την ΕΕ. Κατέληξε να είναι ο πρώτος Πρόεδρος, από γενέσεως Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος κατηγορεί τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ ως «επιτήδειο ουδέτερο», επειδή δεν υιοθετεί την αλλοπρόσαλλη πολιτική του μεταξύ Ενιαίου Κράτους, ΔΔΟ  και Διχοτομικής λύσης Δύο Κρατών, που αναλόγως ακροατηρίου στην Κύπρο σερβίρει. Καταλήξαμε σε υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναβάθμιση της λεγόμενης Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, η οποία πλέον συναποφασίζει για τον διορισμό αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα και για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Αλλά, γιατί να μην το κάνει ο Τ/Κ ηγέτης Τατάρ, όταν η Κυπριακή Δημοκρατία, με απόφαση της Βουλής, μετατρέπει την Πράσινη Γραμμή περίπου σε σκληρό σύνορο μεταξύ δύο κρατών

* Στην Κύπρο, μετά την οικονομική κρίση του 2011, γενεές γενεών νέων ανθρώπων καταδικάστηκαν σε μισθούς πείνας των 500 και 700 ευρώ. Κάποιοι έγιναν πολύ πιο πλούσιοι. Το πολιτικό προσωπικό αυτής της χώρας φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια να εξυπηρετήσει και να διασώσει μια διεφθαρμένη επιχειρηματική ελίτ και την ίδια στιγμή μοίρασε χιλιάδες διαβατήρια σε αμφιβόλου ηθικής επιχειρηματίες. Η Κύπρος από τους ίδιους τους κατοίκους της, με βάση τα στοιχεία της Eurostad, θεωρείται το πιο διεφθαρμένο κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς να μην έχει αυτήν την αντίληψη; Στην Αγγλία καταρρέει η κυβέρνηση Τζόνσον γιατί έγιναν κάποια πάρτι στην Ντάουνιγκ Στριτ εν μέσω λοκντάουν, στην Αυστρία παραιτήθηκε ο Πρωθυπουργός γιατί ενίσχυσε παράτυπα κάποιες δημοσκοπήσεις, στη Γαλλία ο πρώην Πρόεδρος Σαρκοζί κυκλοφορεί με βραχιολάκι γιατί ξεπέρασε το ποσοστό της κρατικής χορηγίας για την προεκλογική του. Στην Κύπρο, ο Πρόεδρος κάνει εξωτικά ταξίδια στις Σεϋχέλλες με τζετ Σαουδάραβα, ο οποίος πήρε δεκάδες διαβατήρια για την οικογένειά του, χωρίς να υπάρξει εναντίον του καμία επίπτωση. Για τον βίο και την πολιτεία του γράφτηκαν δύο βιβλία, με πρωτογενές υλικό από συνεργάτη του και απολύθηκε ένας διευθυντής εφημερίδας, αλλά οι θεσμοί αυτής της χώρας περί άλλα τυρβάζουν.

Η πρακτική

Παρακολουθούμε τις προσεγγίσεις των κομμάτων, τις τελευταίες βδομάδες, σε σχέση με τις προεδρικές εκλογές. Ανιχνεύουμε κινήσεις στη λογική μιας παλαιάς κοπής αριθμητικής, διακρίνουμε λογικές που αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως μια αγελαία μάζα, πολιτικές ακόμα στη λογικής μιας πασαρέλας, όπου εκλείπουν οι θέσεις και ο στιβαρός πολιτικός λόγος και περισσεύουν οι κινήσεις εντυπωσιασμού. Παρακολουθούμε μια διεργασία που παραγνωρίζει τα καυτά προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η χώρα: Σε ό,τι αφορά την κοινωνική της συνοχή, στη διαχείριση του Κυπριακού και στην αντιμετώπιση της διαφθοράς.

Κανένας σε αυτόν τον τόπο δεν θέλει να ασχοληθεί με την ουσία, εξού και η κατάντια στην οποία έχει περιπέσει η προεκλογική διεργασία:

Ο ΔΗΣΥ, ως πρώτο κόμμα, θέλει να επιβάλει τον ηγέτη του για την προεδρία, γιατί μπορεί να κουμαντάρει το μπουρδέλο που έχει δημιουργηθεί. Το ΑΚΕΛ ψάχνει δεξιό υποψήφιο με σοσιαλιστικές ευαισθησίες, για να διαχειριστεί το κατάστημα. Το ΔΗΚΟ διεκδικεί ρόλο τσατσάς και όλα τα υπόλοιπα μικρά κόμματα κάρτα μέλους και καλές τιμές στη χρήση του. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, από τους Ιερούς Κήπους και μύστης των Αφροδισίων διά του «επικαλέω τοι την θεόν», πιστεύει ότι μπορεί να διασφαλίσει ιερόδουλες σε όλους.

Τι πρέπει να γίνει

Εξήντα δύο χρόνια μετά την ίδρυση και λειτουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ίσως έχει φτάσει η ώρα να σκεφτούμε έξω από το κουτί. Ότι η χώρα αυτή δεν είναι μια αγελάδα και όποιος κερδίσει τις εκλογές έχει δικαίωμα να την αρμέγει.

Το 2004 μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Έχουμε την πολιτική στήριξη και τα εργαλεία να κάνουμε το ποιοτικό βήμα μπροστά. Ο πολιτικός βίος αυτής της χώρας κινήθηκε προς την εξουσία ως να ήταν λάφυρο που κέρδισε στο πεδίο της μάχης. Έφτασε η στιγμή ίσως για μια νέα σύνθεση, για αναβίωση του Κοινού των Κυπρίων για να κάνουμε ένα βήμα αριστείας.

Το ζητούμενο

Σε αυτές τις εκλογές, το ζητούμενο είναι να βάλουμε τη χώρα μας σε ρυθμούς μιας συλλογικής μεταρρύθμισης. Διεκδικούμε τα αυτονόητα. Ένα κράτος δικαίου. Το οποίο θα λειτουργεί με διαφάνεια, με γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης με ανεξάρτητους ανταγωνιστικούς θεσμούς, με κοινωνική ευαισθησία. Μια λειτουργική λύση του Κυπριακού, η οποία θα ενώσει τη χώρα μας, θα εντάξει τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους στην ΕΕ και θα μας απαλλάξει από τον έλεγχο της Τουρκίας. Μια ορθολογιστική οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα δίνει κίνητρα σε υγιείς επιχειρήσεις, θα ενθαρρύνει την καινοτομία, θα προωθεί την πράσινη ανάπτυξη, αλλά θα διασφαλίζει και σωστές απολαβές στους εργαζόμενους. Μια χώρα που θα αποτελεί για την περιοχή της πρότυπο και συνάμα τίμιο διαμεσολαβητή για τις γειτονικές της χώρες.

Με βάση το τι αρχίσαμε να βλέπουμε και να ακούμε στο πλαίσιο αυτής της προεκλογικής περιόδου, κανένα κόμμα και κανένας ανεξάρτητος υποψήφιος δεν μπορεί να καθοδηγήσει τη χώρα μας στην αλλαγή που χρειαζόμαστε. Απαιτούνται υπερβάσεις. Χρειάζονται συνέργειες όλων των κομμάτων προς αυτήν την κατεύθυνση. Εξήντα δύο χρόνια μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και 58 χρόνια μετά το Δίκαιο της Ανάγκης, με βάση το οποίο ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας λειτουργεί ως εκλεγμένος Δικτάτορας, ίσως τα κόμματα, κάποιοι ανεξάρτητοι πολιτικοί και, βεβαίως, όλοι εμείς οι πολίτες, θα πρέπει να προβληματισθούμε. Δεν μπορούμε να εκλέξουμε έναν ακόμα ανέλεγκτο Πρόεδρο για να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της χώρας. Η δεκαετής παρουσία του Προέδρου Αναστασιάδη στην προεδρία αυτής της χώρας ανέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας το επιχείρημα γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι λάφυρο κανενός. Ας σκεφτούμε για μια φορά στην ιστορία μας να λειτουργήσουμε με οδηγό τους προαναφερθέντες πυλώνες πολιτικής, με μια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα, γιατί αυτό έχει ανάγκει η χώρα μας, έχει ανάγκη τις πλάτες ολονών μας. Για να μην θεωρηθεί ότι απλώς ωραιολογώ, βάζω στο τραπέζι τρία ονόματα τα οποία, θεωρώ, ότι με τη συνδρομή των κομμάτων μπορούν για μια πενταετία να εκπληρώσουν αυτή την αποστολή: Χρήστος Στυλιανίδης, Ανδρέας Μαυρογιάννης, Μάριος Ηλιάδης.

 

Στον απόηχο μιας θλιβερής διαμάχης παπικών και ορθοδόξων

Την περασμένη Παρασκευή 3/12/2021  έξω από το ΓΣΠ όπου τελούσε λειτουργία ο Πάπας Φραγκίσκος, μαζεύτηκαν κάποιες ομάδες Ελληνοκυπρίων ορθοδόξων πιστών για να σύρουν τα εξ αμάξης στον Ποντίφικα. Τον αποκαλούσαν αιρετικό, όργανο της Παγκοσμιοποίησης, κραυγάζοντας « Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος Ελέησον ημάς». Δεν γνωρίζω αν τελικά ο Θεός τους Ελέησε, αυτό που σίγουρα μπορούμε να κρατήσουμε είναι τις κραυγές τους, ως έναν θλιβερό ιστορικό απόηχο που έλκει την καταγωγή του πολλούς αιώνες πριν.

Ιστορία 

Το Σάββατο 16 Ιουλίου 1054, λίγο πριν τη Θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης, τρεις ξένοι μπήκαν στο Ιερό Βήμα, έριξαν στην Αγία Τράπεζα ένα έγγραφο και απομακρύνθηκαν. Όταν έφτασαν στον νάρθηκα, φώναξαν με δυνατή φωνή: «Videat Deus et judicet» (βλέπει ο Θεός και κρίνει) και έφυγαν.

Οι τρεις ξένοι, με επικεφαλής τον καρδινάλιο Ουμβέρτο, ήταν απεσταλμένοι του Πάπα και το έγγραφο περιείχε βαριές κατηγορίες και έναν αναθεματισμό, για τον ίδιο τον Πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριο.

Τέσσερις μέρες αργότερα, η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης αναθεμάτισε κι εκείνη τους συντάκτες του εγγράφου.

Την Κυριακή 24 Ιουλίου, ο αναθεματισμός αναγνώστηκε επίσημα μέσα στην Αγία Σοφία.

Μιλούμε βασικά για τα γεγονότα που οδήγησαν στο γνωστό Σχίσμα των Εκκλησιών διαχωρίζοντας τούς έως τότε χριστιανούς σε καθολικούς στη Δύση και σε ορθοδόξους στην Ανατολή.

Οι λόγοι

Ας μείνουμε στη μεγάλη εικόνα εν αρχή. Κάποιοι από αυτούς που φώναζαν έξω από το ΓΣΠ πιστεύουν ότι το σχίσμα αφορά θέματα θεολογικά και κυρίως πίστεως. Στην πραγματικότητα μιλούμε για θέματα άσκησης πολιτικής και εξουσίας επί των μαζών. Η Εκκλησία αποτελούσε τότε και εν μέρει αποτελεί σήμερα ένα εργαλείο ελέγχου του μέσου ανθρώπου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του. Τα Δυτικά Βασίλεια, τα οποία είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αμφισβητούσαν την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δηλαδή το Βυζάντιο, το οποίο φάνταζε τότε ως η πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της εποχής. Η αμφισβήτηση αυτή, μεταξύ άλλων, επιχειρήθηκε να εμπεδωθεί με εργαλείο τα θέματα πίστεως.

Οι σχέσεις μεταξύ των Εκκλησιών της Ανατολής και της Δύσης ούτως ή άλλως δεν ήταν πάντοτε αρμονικές στους οκτώ πρώτους αιώνες.

Στην πραγματικότητα προηγήθηκε μια παρατεταμένη περίοδος απομάκρυνσης και αποξένωσης των δύο Εκκλησιών σε σχέση με το ποια Εκκλησία (Κωνταντινούπολη ή Ρώμη) έχει το πρωτείο, η οποία μοιραία οδήγησε στην οριστική ρήξη και τελικά στην απόσχιση των δύο Εκκλησιών.

Ιστορικά υπήρξε και συνέχεια η οποία έχει εντυπωθεί στο ιστορικό υποσυνείδητο των Ελλήνων Ορθοδόξων. Το 1204 στο πλαίσιο της Τέταρτης Σταυροφορίας Οι Φράγκοι υπό τις ευλογίες του Πάπα κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη καταφέροντας ένα τρομακτικό πλήγμα στην Ανατολική Ρωμαική Αυτοκρατορία από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Το 1453 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Πόλης από τους Οθωμανούς οι Φράγκοι και το Βατικανό υποσχέθηκαν βοήθεια, η οποία δεν έφτασε ποτέ. Απεναντίας κάποιες πόλεις -κράτη όπως η Βενετία και η Γένουα έπαιξαν διπλό ρόλο προσδοκώντας σε εμπορικά προνόμια σε σχέση με τα μεγάλα λιμάνια των Οθωμανών.

 

Τροφή για τις μάζες 

Πέρα από την πολιτική βέβαια, για να πεισθούν οι αμαθείς μάζες των ανθρώπων ήταν αναγκαίο να υπάρξει και ένα άλλο ισχυρό υπόβαθρο που αφορούσε σειρά δογματικές διαφορές, μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών.

Ο όρος αιρετικός ήταν πολύ διαδεδομένος και στην Ανατολή και στη Δύση. Στο Βυζάντιο, μέσα από σειρά Οικουμενικών Συνόδων είχαν αποπεμφθεί στην κυριολεξία εις  στο πυρ το εξώτερον πολύ δυνατά μυαλά θεολογιζόντων φιλοσόφων, όπως ο Άρειος και ο Ωριγένης, γιατί επέμεναν να σκέφτονται και να προβληματίζονται ακολουθώντας την κλασική σχολή της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης. Ότι όλα, δηλαδή, είναι υπό αίρεση, ότι κάθε φορά μπορεί να προκύπτουν νέα ερωτήματα και κατ’ επέκταση νέες απαντήσεις. Στην Ανατολή, επίσης, ο αυτοκράτορας Ιουλιανός αποκλήθηκε Παραβάτης, ενώ ο σκοταδιστής Θεοδόσιος αποκλήθηκε Μέγας γιατί έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας. Τα πράγματα στη Δυτική Εκκλησία ήταν πολύ πιο βάρβαρα. Εκεί υπήρχε ένα βιβλίο, η Αγία Γραφή, το οποίο μπορούσαν να διαβάζουν και να ερμηνεύουν μόνο οι εκπρόσωποι του Πάπα. Όποιος έλεγε κάτι διαφορετικό είχε μια θέση εξασφαλισμένη εις την πυράν, τιμωρία με την οποία απειλήθηκε και ο Γαλιλαίος όταν τόλμησε να πει ότι η Γη γυρίζει. Ακόμα και ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος σύρθηκε ενώπιον της Ιεράς Εξέτασης γιατί αγιογραφούσε εκτός της αισθητικής του Βατικανού.

Δογματικές διαφορές

Πέρα από κάποιους αντιδραστικούς διανοούμενους, τα πράγματα για τις απλοϊκές μάζες μπορούσαν να υιοθετηθούν πολύ πιο εύκολα. Μερικές λέξεις, μερικά σύμβολα, στάθηκαν ικανά να διασπάσουν τους χριστιανούς και να δημιουργήσουν μέτωπα φανατικών, έτοιμων να σφαγιάσει ο ένας τον άλλο. Μιλούμε πραγματικά για αστειότητες, σε σημείο που η κύρια διαφωνία εδράζεται στο ποιος στέλνει ένα περιστέρι που συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα:

* Στην Ορθοδοξία, το Σύμβολο της Πίστεως αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο εκ του Πατρός. Και εις το Πνεύμα το άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον… Οι  καθολικοί, στο δικό τους «Πιστεύω», έχουν προσθέσει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού (Filióque). Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit…

* Υπάρχει επίσης διαφορά στο πώς γεννήθηκε η Παναγία, που έχει να κάνει με το δόγμα της ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου: Η Ορθοδοξια πιστεύει ότι η Θεοτόκος γεννήθηκε με το προπατορικό αμάρτημα, δηλαδή ήταν αμαρτωλή γιατί η Εύα έφαγε ένα μήλο στον Παράδεισο και απαλλάχτηκε κατά τον Ευαγγελισμό. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει ότι γεννήθηκε χωρίς την ενοχή του προπατορικού αμαρτήματος.

* Διαφέρουν οι γνώμες και πώς πέθανε η Παναγία, αυτό που ονομάζεται «Η Κοίμηση της Θεοτόκου».  Η Ορθοδοξία πιστεύει ότι η Θεοτόκος πέθανε και μετά μετέστη στον ουρανό. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει ότι μετέστη (δηλαδή διακτινίστηκε ζωντανή) χωρίς να έχει πεθάνει.

* Υπάρχουν και λατρευτικές διαφορές, όπως στη Θεία Ευχαριστία. Οι καθολικοί προσφέρουν άζυμο άρτο, ενώ οι ορθόδοξοι άρτο κανονικό. Στη βάφτιση, επίσης, η Ορθόδοξη Εκκλησία βαφτίζει διά καταδύσεως, ενώ η Καθολική ρίχνει νερό στο κεφάλι του βαφτιζομένου. Σε ό,τι αφορά το Πάσχα, για τους ρωμαιοκαθολικούς ο Ιησούς έσωσε τον άνθρωπο και του επέτρεψε να φτάσει στον Παράδεισμο πληρώνοντας ο ίδιος το τίμημα μέσω του θανάτου και της Σταύρωσής του. Για τους ορθόδοξους, η σωτηρία επιτυγχάνεται από τον θρίαμβο του Χριστού επί του θανάτου με την Ανάσταση.

* Υπάρχουν διαφορές σε ό,τι αφορά την απεικόνιση των αγίων. Οι καθολικοί χρησιμοποιούν αγάλματα για να τιμήσουν τους αγίους, ενώ οι ορθόδοξοι χρησιμοποιούν εικόνες. Επίσης, οι ορθόδοξοι μυρώνουν όλα τα παιδιά όταν βαφτίζονται, ενώ οι καθολικοί μόνο τα παιδιά που προορίζονται να γίνουν ιερείς.

* Σε ό,τι αφορά την υμνολογία, στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει εκκλησιαστικό όργανο και μόνο ο άνθρωπος με τη φωνή του υμνεί τον Θεό. Στη Δυτική Εκκλησία έχει μπει το εκκλησιαστικό όργανο και έχει διαφοροποιηθεί η μουσική σε σχέση με τη βυζαντινή.

* Τέλος, οι καθολικοί επέβαλαν στους κληρικούς τους την υποχρεωτική αγαμία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τονίζει από την πλευρά της ότι σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη και ολόκληρη την Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση, ο απλός κληρικός είναι ελεύθερος να διαλέξει μεταξύ γάμου και αγαμίας.

Οικονομία

Οι σύγχρονες Εκκλησίες και τα δόγματα που εκπροσωπούν δεν έχουν εργαλειοποιηθεί μόνον στην άσκηση επιρροής πάνω στις μάζες σε ό,τι αφορά τη λατρεία. Η εξουσία επί των μαζών πάντα έχει και οικονομικές παραμέτρους. Στη Δύση, κατά τον Μεσαίωνα, η Εκκλησία ήταν κομμάτι του Φεουδαρχισμού, είχε τεράστιες εκτάσεις γης και κυρίως θρησκευτικά στρατιωτικά τάγματα για νέες κατακτήσεις που έφερναν πάντα νέα έσοδα, όπως ήταν η Ναΐτες, οι Ιωαννίτες, οι Ιησουίτες. Σήμερα στο Βατικανό, παρά το ότι ο Πάπας Φραγκίσκος κυκλοφορεί με ένα μικρό FIAT, υπάρχει μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο η οποία κάνει μπίζνες, μέχρι δε πρόσφατα κάποιοι μιλούσαν και για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.

Από τα άτομα έως τις επισκοπές, το Βατικανό συγκεντρώνει τις δωρεές μέσω ειδικού τμήματος. Η Αγία Έδρα κερδίζει επίσης έσοδα από τόκους και επενδύσεις των αποθεματικών της. Ιστορικά, η Αγία Έδρα επενδύει κυρίως σε ιταλικές βιομηχανίες, κατανέμοντας το χαρτοφυλάκιό της μεταξύ μετοχών και ομολόγων και περιορίζοντας το μερίδιό της σε εταιρείες κάτω του 6%. Οι πιο πρόσφατες επενδύσεις ήταν πιο διεθνείς, ωστόσο, ιδιαίτερα στα δυτικά ευρωπαϊκά νομίσματα και ομόλογα, με κάποια δραστηριότητα στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Και στην Ανατολική Εκκλησία τα φαινόμενα αυτά ανθούν. Κατά την Οθωμανική Περίοδο, η ηγεσία της Εκκλησίας υπήρξε κατά τόπους ο μιλέτ πασιής, δηλαδή ο Εθνάρχης, και κατ’ επέκταση ο φοροεισπράκτορας των Οθωμανών. Αυτό συνέβαινε και στην Κύπρο για 300 περίπου χρόνια. Όταν ήρθαν οι Εγγλέζοι, προέκυψαν προβλήματα. Ο Αρχιεπίσκοπος Σωφρόνιος επισκέφθηκε τον πρώτο κυβερνήτη της Κύπρου σερ Γκάρνετ Γούλσλεϊ και του ζήτησε Βρετανούς στρατιώτες για να μαζέψει τους φόρους. Ο βρετανός του είπε ότι τους φόρους τους μαζεύει η κυβέρνηση και όχι η Εκκλησία. Από τη στιγμή εκείνη και μετά η Εκκλησία της Κύπρου ξεκίνησε αντιαποικιακό αγώνα κατά των Βρετανών. Σήμερα η Εκκλησία της Κύπρου είναι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης γης, ένας από τους μεγαλύτερους κατόχους ακινήτων, και ίσως ο μεγαλύτερος επενδυτής στην τουριστική βιομηχανία της χώρας.

 

Οι εβραϊκοί μύθοι

Εν κατακλείδι, η Εκκλησία σε κάθε γωνιά του κόσμου λειτουργεί ως ένας φορέας πολιτικής και οικονομικής επιρροής. Αυτό που πραγματικά εκπλήττει είναι ότι ο κύριος μοχλός επιρροής της δεν είναι ούτε η πολιτική, ούτε η οικονομική της ισχύς, αλλά κάποιες πανέμορφες ιστορίες από τη μυθολογία του εβραϊκού λαού. Σε σημείο που -προσβλητικά για μας τους Έλληνες- παραγκωνίζεται η τεράστια συμβολή του ελληνικού πνεύματος σε ό,τι αφορά τον φιλοσοφικό στοχασμό και τον ορθολογισμό που γέννησε την Επιστήμη, έφερε την Αναγέννηση και μας χάρισε τον Διαφωτισμό.

Πεθαίνουμε σαν χώρα

 Στην Κύπρο την τελευταία δεκαετία μεγαλώνει μια νέα γενιά χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες από την πατρίδα της. Πρόκειται για μια γενιά ανθρώπων που από το 2011 όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση έως και σήμερα αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ακόμα και παρίες ενός συστήματος, το οποίο, πιστεύουν, λειτουργεί για να εξυπηρετεί κάποιες συγκεκριμένες ομάδες του κυπριακού πληθυσμού. Σίγουρα οι νέοι δεν έχουν πάντα δίκιο, αλλά η κοινωνία που τους αγνοεί, έχει πάντα άδικο.

Το κυπριακό πολιτικό σύστημα τα τελευταία 10 χρόνια έδωσε μια μεγάλη μάχη για να σώσει αυτό που έκρινε ως πιο σημαντικό για την επιβίωση αυτής της χώρας: Έσωσε τις τράπεζες, έσωσε τους μεγαλοεπιχειρηματίες που χρωστούσαν στις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμύρια και διασφάλισε τους ίδιους επιχειρηματίες μέσω του Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος. Παρασιτικά πλούτισαν και πλουτίζουν επίσης λογιστές, δικηγόροι και άλλα παρεμφερή επαγγέλματα που υπηρετούσαν τη συγκεκριμένη επιλογή ανάπτυξης και εν γένει το industry. Κοντά σε αυτούς και αρκετές χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό ως κλητήρες ενός κοινωνικά μονομερούς και αδιαφανούς συστήματος με αντίτιμο κάποιους αξιοπρεπείς μισθούς. Την ίδια περίοδο, χιλιάδες συμπολίτες μας μπήκαν στη φυλακή για χρωστούμενα μερικές εκατοντάδες ευρώ, ενώ τα επόμενα χρόνια μια ολόκληρη γενιά καταδικάστηκε να μην ελπίζει σε τίποτα, και κυρίως να φοβάται για το μέλλον της.

Η άλλη Κύπρος

Ποιος θα σώσει τη γενιά που χάνεται στην Κύπρο; Ποιος πολιτικός και ποια κόμματα θα μιλήσουν, επιτέλους, για αυτούς τους νέους ανθρώπους;

Ο Μιχάλης, ετών 33 από τη Λεμεσό, η Έλενα, ετών 26 από την Πάφο, η Κλεοπάτρα ετών 29 από τη Λάρνακα και ο Αντώνης ετών 36 από το Παραλίμνι, ζουν ακόμα με τους γονείς τους. Παρότι εργάζονται δεν έχουν άλλη επιλογή, αφού μόνο για ενοίκιο πρέπει να ξοδεύουν το 50% του μισθού τους. Αν σε αυτά συμπεριλάβει κανείς τη διατροφή, τη συντήρηση αυτοκινήτου και τη διασκέδαση που κάθε νέος επιθυμεί, τότε μπορεί κάποιος να αντιληφθεί και τα παρεπόμενα. Κανένας από τους πιο πάνω δεν μπορεί να ονειρευτεί μια δική του κατοικία, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να σκεφτεί τη δημιουργία οικογένειας.

Δυστυχώς, υπάρχει και συνέχεια: Οι νέοι αυτής της χώρας, όταν αισθάνονται ότι ζουν στο περιθώριο, είναι λογικό να απορρίπτουν το σύστημα. Δεν είναι τυχαίο που οι νέοι σε ποσοστό που ξεπερνά το 90% απαξιώνουν τα κόμματα και την πολιτική. Δεν είναι επίσης τυχαίο που γενικώς σε ολόκληρη την ΕΕ ανεβαίνουν τα ποσοστά ακραίων κομμάτων που εμφανίζονται ως αντισυστηματικά. Στην Κύπρο, το ΕΛΑΜ σε κάθε εκλογική διεργασία ανεβάζει τα ποσοστά του, κερδίζοντας κυρίως τους νέους ψηφοφόρους, με τους περισσότερους ωστόσο να προτιμούν την αποχή από τις εκλογές και εν γένει την πολιτικές διεργασίες σε αυτή τη χώρα. Έχω την εντύπωση ότι αυτή η απολιτίκ γενιά θα δώσει το στίγμα στις ερχόμενες προεδρικές εκλογές. Μέσα από μια νάιφ προσέγγιση αναζητεί έναν ανεξάρτητο υποψήφιο, ο οποίος να είναι καλό παιδί. Ούτε καν μπαίνει στη λογική να βάλει ακόμα ένα φίλτρο, δηλαδή να είναι ικανός να ασκήσει πολιτική με στόχο να λύσει υφιστάμενα προβλήματα.

Το θέμα, εν ολίγοις, ξεκινά ως οικονομικό, στη συνέχεια καθίσταται κοινωνικό και ακολούθως μετατρέπεται σε πολιτικό και ακόμα εθνικό. Μια χώρα με γεννήσεις 1,33% ανά ζευγάρι είναι μια χώρα που πάσχει από υπογεννητικότητα. Αυτή η χώρα γηράσκει αφού δεν αναπληρώνει με νιάτα τον πληθυσμό και εν τέλει συρρικνώνεται πληθυσμιακά, αφού οι γεννήσεις είναι λιγότερες από τους θανάτους. Το θέμα βέβαια δεν αφορά μόνο τους νέους. Αφορά και αυτούς που σήμερα είναι 50 και 60 χρονών. Στ’ αλήθεια, ποιος σε λίγα χρόνια θα πληρώνει για τις συντάξεις τους; Η αποδεκατισμένη και συνάμα κακοπληρωμένη γενιά που δημιουργείται σήμερα;

Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί η υπογεννητικότητα, η οποία στην ουσία οδηγεί σταδιακά τη χώρα σε θάνατο; Τα επιδόματα τέκνων, η στήριξη φοιτητών, που ειρήσθω εν παρόδω έχουν περιορισθεί στο ελάχιστο μετά την κρίση του 2011, είναι μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν λύνουν ωστόσο το πρόβλημα στη ρίζα του. Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αν αρχικά στηριχθεί η νέα γενιά με πρακτικά μέτρα, για να μπορέσει να ξεκινήσει τη ζωή της με αξιοπρέπεια.

Κοινωνική δικαιοσύνη

Με βάση τα αποτελέσματα της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης 2020, με οικονομικό έτος αναφοράς το 2019 και με βάση τον αναθεωρημένο ορισμό, 17,6% του πληθυσμού ή 156.000 άτομα βρίσκονταν σε Κίνδυνο Φτώχειας ή σε Κοινωνικό Αποκλεισμό (AROPE). Πιο συγκεκριμένα, 17,6% του πληθυσμού ζούσε σε νοικοκυριά με διαθέσιμο εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας ή ζούσε σε νοικοκυριά με σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, ή ζούσε σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλό δείκτη έντασης εργασίας.

Σε ότι αφορά τους νέους, σύμφωνα με την Eurostat η ανεργία ήταν 18,8% και στους τρεις πρώτους μήνες του 2021 (7.000 άτομα), έναντι 19,9% τον Απρίλιο του 2020. Αν σε αυτούς συμπεριλάβει κάποιος και τους νέους με μισθούς κάτω του ορίου φτώχειας, τότε αντιλαμβάνεται ότι σχεδόν ένας στους δύο νέους στην Κύπρο δεν έχει μέλλον.

Συζητώντας με πολιτικούς της λεγόμενης φιλελεύθερης σκέψης μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι μετρούν νούμερα και όχι ανθρώπους. Οι πολιτικοί της Αριστεράς στην Κύπρο έχουν δρόμο να διανύσουν, αφού ακόμα βρίσκονται στη φάση της ποινικοποίησης του κέρδους. Όποιος επιχειρηματίας κερδίζει χρήματα, βασικά είναι απατεώνας και εκμεταλλεύεται την υπεραξία της εργασίας των εργαζομένων. Ξεχνούν ότι ο κομουνισμός κατέρρευσε γιατί υποτίμησε την ανθρώπινη φύση. Θεωρώντας ότι όλοι είναι τέλειοι, αφαίρεσε το κίνητρο από τους ανθρώπους να εργαστούν και να παλέψουν περισσότερο. Ναι, για να κερδίσουν κάτι παραπάνω.

Για τους φιλελεύθερους, η οικονομία πάει καλά εφόσον εξυπηρετούμε το ένα τρίτο. Υπάρχουν καλοί ρυθμοί ανάπτυξης, λένε, η ανεργία πέφτει, ανακάμπτουμε ραγδαία από την τελευταία κρίση της πανδημίας. Πρόκειται για μια συνολική αποτίμηση σε βαθμό νουμερολαγνείας που δεν εξειδικεύει, οπότε δεν είναι και ακριβής: Ποιοι περνούν καλά, ποιοι ευημερούν; Δεν γίνεται να ευημερούν 100.000 και να δυσπραγούν 500.000, αλλά εμείς να κοιτάμε τους μέσους όρους στη λογική τού «Ο Ωνάσης κι εγώ είμαστε εκατομμυριούχοι» ή στη λογική του Προέδρου Αναστασιάδη, «η Λεμεσός πετά», αλλά τα τρία τέταρτα των νέων μένουν με τους γονείς τους ή έχουν εξοριστεί σε χωριά 15 και 20 χλμ. έξω από τη Λεμεσό για να βρουν στέγη, ή ακόμα μένουν στην Πάφο για φθηνότερο ενοίκιο και εργάζονται στη Λεμεσό.

Αν θέλουμε να μείνουμε στη Λεμεσό, η οποία εξακολουθεί να πετά ακόμα και σήμερα, η ανάπτυξη γης εξακολουθεί να είναι στο επίκεντρο και έχει να κάνει με το άναρχο κτίσιμο και άλλων πύργων, αλλά και οικιστικών συγκροτημάτων πολυτελείας γύρω από το καζίνο, αλλά και στην περιοχή της Μονής. Επιχειρηματίες ανάπτυξης γης παίρνουν άδειες για αναπτύξεις, ακόμα και χαλαρώσεις επί υφιστάμενων, π.χ. ξενοδοχείων, χωρίς μια στοιχειώδη ανταπόδοση στο κράτος και εν γένει την κοινωνία. Αυτό δεν συμβαίνει ούτε στη Μέκκα του Καπιταλισμού, δηλ. στις ΗΠΑ, ούτε στο Λονδίνο, ούτε σε άλλες σοβαρές χώρες. Για τέτοιες αναπτύξεις υπάρχει σοβαρή φορολογία ή σημαντικά ανταποδοτικά προς την κοινωνία οφέλη. Αν θα παραδοθεί σε έναν επιχειρηματία μια έκταση γης για ανάπτυξη πολυτελών κατοικιών, η οποία λογικά θα ανεβάσει τις τιμές στην υπόλοιπη περιοχή, οφείλει ο κάθε επιχειρηματίας να αναπτύξει και σε μια άλλη περιοχή συγκροτήματα μεσαίας και προσιτής κατοικίας με χαμηλότερα κέρδη. Δεν γίνεται εν ολίγοις οι πολιτικοί μας να δίνουν αβέρτα κίνητρα σε κάποιους επιχειρηματίες οι οποίοι δημιουργούν υπερκέρδη, με μοναδική ανταπόδοση την ενίσχυσή τους στις προεκλογικές τους εκστρατείες.

Το θέμα της αλόγιστης ανάπτυξης και της κατασπατάλησης πόρων εγείρει ένα ακόμα θέμα που δεν είναι αμιγώς κυπριακό, αλλά παγκόσμιο. Σε ποιον πλανήτη θα ζουν οι επερχόμενες νέες γενιές;

Μετά την έκκληση για δράση, που διατύπωσαν χιλιάδες νέοι στη Γλασκώβη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν χθες στην πόλη που φιλοξένησε τη Διάσκεψη COP26 για το κλίμα και σε όλο τον κόσμο.

Από το Σίδνεϊ μέχρι το Παρίσι, περνώντας από το Λονδίνο, το Ναϊρόμπι ή το Μεξικό, περισσότερες από 200 εκδηλώσεις επρόκειτο να πραγματοποιηθούν χθες, σύμφωνα με τον συνασπισμό οργανώσεων που ηγείται της κινητοποίησης.

Η κλιματική αλλαγή οδηγεί σε υπερθέρμανση, σε απερήμωση, σε άνοδο της στάθμης των θαλασσών, σε πρόκληση μεταναστευτικών ροών. Οι ισορροπίες στον πλανήτη αλλάζουν άρδην λόγω ενός ξεπερασμένου μοντέλου ανάπτυξης, το οποίο διαχειρίστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες κοντόφθαλμες και διεφθαρμένες ελίτ. Με όχημα την αλόγιστη ανάπτυξη, με στόχο μόνο το κέρδος, οδηγούν σε κάθε γωνιά του πλανήτη τις νέες γενιές στην περιθωριοποίηση και την οικονομική εξαθλίωση.

Στη Λεμεσό οι νέοι δεν έχουν πια πού να μείνουν, στη Συρία μπαίνουν σε σαπιοκάραβα με προορισμό καλύτερους προορισμούς.

Το φλερτ Αναστασιάδη με τα δύο κράτη

Και με τη λύση δύο κρατών, και όχι μόνο, με τη χαλαρή ομοσπονδία, όπως ανέφερε στο Εθνικό Συμβούλιο, φλερτάρει και συζητά παρασκηνιακά εδώ και αρκετό καιρό ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με την Τουρκία. Το όλο θέμα, είτε κατονομάζοντας τη λύση ως χαλαρή ομοσπονδία είτε χαλαρή συνομοσπονδία είτε και λύση δύο κρατών, με βάση τη γνωστή τακτική της σφυγμομέτρησης που εφαρμόζει ο ίδιος για να σταθμίζει τις αποφάσεις του, το έχει συζητήσει μέχρι στιγμής με εκατοντάδες άτομα στην ε/κ πλευρά. Το έχει επίσης καταθέσει σε συνεδρίες με υπουργούς και τεχνοκράτες, ενώ δεν παρέλειψε να το θέσει ακόμα και σε συζητήσεις με την τουρκική πλευρά, ακόμα και με τον Μουσταφά Ακιντζί. Έμμεσα πλην σαφώς το υπαινίχθηκε και στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ την περασμένη βδομάδα στη Νέα Υόρκη, αναφέροντάς του, εκτός κειμένου, ότι είναι έτοιμος να συζητήσει νέες και καινοτόμες ιδέες σε ό,τι αφορά τη λύση του Κυπριακού. Η θέση αυτή του κ. Προέδρου προκάλεσε εύλογες απορίες από πλευράς ΟΗΕ, με την ε/κ πλευρά τις τελευταίες μέρες, με απανωτές επαφές με τα Ηνωμένα Έθνη, συμπεριλαμβανομένης και επικοινωνίας του κ. Αναστασιάδη με την κ. Λουτ, να ζητά να μην συμπεριληφθεί κάτι τέτοιο στην έκθεσή της. Όλες οι ενδείξεις βέβαια τους τελευταίους μήνες δείχνουν ότι οδεύουμε σε μια πιθανή αλλαγή της βάσης συζήτησης στο Κυπριακό.

 

 

Πατρότητα

Η πατρότητα της λύσης δύο κρατών στην Κύπρο δεν ανήκει σε Ε/Κ πολιτικό αλλά στον Ραούφ Ντενκτάς. Ο οποίος το πάλεψε όσο μπορούσε μέχρι την εκπαραθύρωσή του από την εξουσία την άνοιξη του 2004. Η Τουρκία τότε είχε ευθυγραμμιστεί, ενόψει ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ και παρόμοιων δικών της φιλοδοξιών, με τη λύση της ομοσπονδίας. Η νέα φάση της συζήτησης της λύσης δύο κρατών άνοιξε με τη συγκατάθεση του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες άρχισε να κάνει τις πρώτες του νύξεις μετά τις πρώτες συγκρούσεις που είχε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Μουσταφά Ακιντζί και λίγο πριν τις πρώτες διασκέψεις στο Μοντ Πελεράν. Ουσιαστικά, όμως, η συζήτηση αυτή τέθηκε στο τραπέζι με συναίνεση του Προέδρου Αναστασιάδη στο Κραν Μοντανά κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου το προηγούμενο βράδυ του δείπνου με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ στις 6 Ιουλίου 2017. Έκτοτε η συζήτηση αυτή διεξάγεται παρασκηνιακά μεταξύ ενός πολύ στενού κύκλου συνεργατών.

Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες, στις 5 Ιουλίου 2017, παραμονή του δείπνου με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, ο κ. Αναστασιάδης επεδίωξε και είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου και του είπε ότι δεν μπορούσε να συναινέσει σε συμφωνία, διότι δεν θα περνούσε από το δημοψήφισμα στην Κύπρο. Ο κ. Αναστασιάδης ανέφερε στον Τσαβούσογλου ότι ήταν έτοιμος να συζητήσει ένα σχέδιο Β' για λύση, μετά τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο. Ο κ. Αναστασιάδης ζήτησε από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να μην δημιουργήσει η Τουρκία προβλήματα στην κυπριακή ΑΟΖ για να διαπιστώσει τι και πόσα αποθέματα φυσικού αερίου υπάρχουν. Φέρεται επίσης να κατέθεσε την άποψη ότι μετά από μια λύση με τα δύο κρατίδια (κατά προτίμηση εντός της ΕΕ) η Τουρκία θα ήταν ελκυστική αγορά για τους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου. Η πρόταση του κ. Αναστασιάδη στον Τσαβούσογλου δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Από τον Ιανουάριο του 2017 φαίνεται να εντείνονταν οι προβληματισμοί του ενάντια στη διζωνική ομοσπονδία, και ειδικά στο θέμα του διαμοιρασμού της εξουσίας. Ήταν τότε που αξιοποίησε την κρίση που δημιουργήθηκε με αφορμή τον νόμο του ΕΛΑΜ για εορτασμό του δημοψηφίσματος για την Ένωση στα σχολεία και το πάγωμα των συνομιλιών από τον Ακιντζί ώστε να απαξιώσει τη διαδικασία. Εν μέσω αυτής της κρίσης, στις αρχές Απριλίου του 2017, ο κ. Αναστασιάδης ήγειρε σε πρωινή σύσκεψη με τους συνεργάτες του την ιδέα για ένα σχέδιο Β' για λύση δύο κρατών έναντι επιστροφής εδαφών. Υπήρξε έντονη αντίδραση από τον Ιωάννη Κασουλίδη, ο οποίος του είπε "να μην πεις ποτέ ξανά έτσι κουβέντα". Διαφωνία εξέφρασε στην ίδια σύσκεψη και ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο κ. Αναστασιάδης δεν επέμεινε και η συζήτηση έκλεισε εκεί.

Παρά ταύτα, στο δείπνο που είχε με τον Μουσταφά Ακιντζί στις 16 Απριλίου 2017 για να συζητήσουν πώς θα προχωρούσαν μετά την κρίση που προκάλεσε η ψήφιση του νόμου για το ενωτικό δημοψήφισμα, ο κ. Αναστασιάδης, σύμφωνα με τ/κ πηγή, έθεσε στον Τουρκοκύπριο ηγέτη την ιδέα της λύσης δύο κρατών. Μάλιστα του υποσχέθηκε ότι θα βοηθούσε για να ενταχθεί και το τουρκοκυπριακό κράτος στην ΕΕ. Ο Ακιντζί αρχικά δελεάστηκε με την ιδέα και είδε την εισήγηση θετικά. Μετά όμως από συζητήσεις που είχε με Ευρωπαίους διπλωμάτες, διαπίστωσε ότι δύο κυπριακά κράτη στην ΕΕ ήταν ανέφικτος στόχος και επέμεινε στην ολοκλήρωση των συνομιλιών για διζωνική ομοσπονδία και ένταξη της ενιαίας Κύπρου στην ΕΕ.

 

Στις 21 Απριλίου 2017, ο κ. Αναστασιάδης σε συνάντηση που είχε στο Προεδρικό με αντιπροσωπεία του ΕΒΕ Αμμοχώστου μίλησε ξανά για σχέδιο Β' και δύο κράτη έναντι επιστροφής εδαφών. Η πληροφορία διαδόθηκε γρήγορα από τους παριστάμενους και έφτασε στα δημοσιογραφικά γραφεία που άρχισαν να τη διερευνούν. Ο γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου Θεοδόσης Τσιόλας, ο οποίος ήταν παρών στη συνάντηση, επικοινώνησε τηλεφωνικά με όλους τους παριστάμενους και τους υπέδειξε να μην επιβεβαιώσουν την πληροφορία και ότι επρόκειτο για παρανόηση, όπως και έγινε.

 

Ο κ. Αναστασιάδης πήγε στο Κραν Μοντανά υπό διαμαρτυρία και αποφασισμένος να οδηγήσει τις συνομιλίες σε αδιέξοδο. Κατηγορούσε μάλιστα συνεχώς "αυτόν τον τσιτσιφιόγκο τον Άιντε" γιατί πίεζε προς την κατεύθυνση της διάσκεψης, ενώ δεν υπήρχε έδαφος, ούτε η Τουρκία ήταν έτοιμη, όπως έλεγε, επειδή (ο Άιντε) ήθελε να εκπληρώσει προσωπικές φιλοδοξίες στις επερχόμενες εκλογές στη Νορβηγία. Το ίδιο βεβαίως ίσχυε και για τον ίδιο, αφού είχε μπροστά του τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2018.

Ενεργώντας κατ' αναλογία με τον Τάσσο Παπαδόπουλο στο Μπούργκενστοκ, όπου συνομιλούσε μυστικά με τον Σερντάρ Ντενκτάς για από κοινού τορπιλισμό της διάσκεψης, προσέγγισε τον Τσαβούσογλου, πριν από την ολοκλήρωση της διάσκεψης, και τον βολιδοσκόπησε για το σχέδιο Β'. Ακόμα και αν ισχύει το επίσημο αφήγημα του Προέδρου Αναστασιάδη ότι ο Τσαβούσογλου ήταν αδιάλλακτος, τότε θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο κ. Τσαβούσογλου τον διευκόλυνε να αποτύχει η διάσκεψη. Και όντως το δεύτερο μέρος του δείπνου της 6ης Ιουλίου στο Κραν Μοντανά ήταν τραγικό. Ακόμα και όταν προέκυψε η τελευταία χαραμάδα ελπίδας διά της καθόδου των πρωθυπουργών των εγγυητριών, ο κ. Αναστασιάδης διαφώνησε, ζητώντας από τον κ. Τσίπρα να μην μεταβεί στην Ελβετία, ενώ μέλος της ε/κ αντιπροσωπείας αντάλλαξε βαριές κουβέντες με τον κ. Καλπαδάκη, διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του Έλληνα πρωθυπουργού, ο οποίος επέμενε (όπως και ο κ. Κοτζιάς) ότι η συνάντηση των πρωθυπουργών έπρεπε να πραγματοποιηθεί.

 

 

Κήρυξαν ναυάγιο

  Μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά, ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι "έχει αποκαλυφθεί ότι είναι αδύνατη η εξεύρεση λύσης στο πλαίσιο των παραμέτρων των καλών υπηρεσιών του ΟΗΕ" και ότι "δεν έχει κανένα νόημα να επιμένουν σε αυτές τις παραμέτρους". Ακριβώς αυτή ήταν και η ανάλυση του Νίκου Αναστασιάδη μετά το Κραν Μοντανά. Ενημερώνοντας το Υπουργικό Συμβούλιο στη συνεδρία της 12ης Ιουλίου 2017 για το ναυάγιο της διάσκεψης, είπε πως το Κυπριακό δεν μπορούσε να λυθεί με ομοσπονδία, και ότι μετά τις εκλογές θα διαπραγματευόταν τα δύο κράτη έναντι εδαφών. Στην ενημέρωση επικαλέστηκε μάλιστα και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που αποφάσισε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή την ανταλλαγή πληθυσμών με την Τουρκία. Ο κ. Αναστασιάδης μοιράστηκε τις σκέψεις του για τα δύο κράτη με πολλούς συνομιλητές του. Ο "Π" έχει μαρτυρίες από πέραν των δέκα προσωπικοτήτων που άκουσαν από το στόμα του Αναστασιάδη το σχέδιο Β' για διχοτόμηση έναντι εδαφών. Οι πληροφορίες αυτές δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς και στον Τύπο, χωρίς η κυβέρνηση να καταβάλει ποτέ οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια να τις διασκεδάσει.

 

 

 

Αναφορές στα ΜΜΕ

* "Ξένος συνάδελφος, επικαλούμενος πηγή στην Άγκυρα, με πληροφόρησε ότι για λύση δύο κρατών βολιδοσκοπούσε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Το κράτησα σε μικρό καλάθι αφού ερχόταν από την Άγκυρα, μέχρι που η πληροφορία επιβεβαιώθηκε και από τη Λευκωσία", έγραψε στην "Καθημερινή" (4/3/2018) ο Ανδρέας Παράσχος. Επίσης, ο Κώστας Βενιζέλος έγραψε στον "Φιλελεύθερο" (7/1/2018) ότι το θέμα των δύο κρατών "συζητήθηκε ήδη και πως έγινε με πρωτοβουλία της ελληνοκυπριακής πλευράς. Πόσο αυτό ευσταθεί, εναπόκειται στην ελληνοκυπριακή πλευρά να το επιβεβαιώσει ή να το διαψεύσει".

* Σε συνέντευξή του στον "Φιλελεύθερο" (5/11/2017), ο κ. Αναστασιάδης μίλησε περιφραστικά για τα σχέδιά του: "Θα πρέπει με τις πολιτικές δυνάμεις να υπάρξει μια ειλικρινής διαβούλευση για να δούμε τι είναι το σχέδιο Β' που θα δημιουργεί συνθήκες ειρήνης, θα προστατεύει τον Ελληνισμό και θα διαφυλάσσει τη λειτουργικότητα του κράτους". Σε διευκρινιστική ερώτηση, εάν είχε ο ίδιος σκέψεις επί τούτου, απάντησε: "Μετά από την εμπειρία της τελευταίας πενταετίας, του διαλόγου και με τον κ. Έρογλου και με τον κ. Ακιντζί, οφείλω να πω ότι έχω αποκρυσταλλώσει το πόσο εφικτό ή το πόσο ανέφικτο ή ποιοι είναι οι παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε μια πραγματική ειρήνη".

* Πιο ξεκάθαρος ήταν σε συνέντευξή του που έδωσε στην ελληνική εφημερίδα "LIFO" (23/6/2018). Στην ερώτηση μήπως, τελικά, ο χρόνος έχει δείξει ότι είναι πιο ωφέλιμο να δημιουργηθούν δύο ανεξάρτητα κράτη αντί για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, απάντησε: "...λαμβάνοντας υπόψη τις αξιώσεις των Τούρκων και τις αρνητικές συνέπειες της παράτασης του αδιεξόδου, θα ήταν καλό να προβληματιστεί η ελληνοκυπριακή ηγεσία, η κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις, ως προς το πώς αντιμετωπίζεται η τουρκική αδιαλλαξία, η αδυναμία επίτευξης λύσης, αλλά και το πώς θα υπάρξει η αναγκαία ειρήνη και σταθερότητα στην Κύπρο."

 

Προτεραιότητες

Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές που έχουν γνώση των σκέψεών του, ο Αναστασιάδης έχει θέσει δύο μεγάλες προτεραιότητες: Την ανάπτυξη της Λεμεσού και την αξιοποίηση του φυσικού αερίου. "Αφήστε το Κυπριακό, η Λεμεσός πετά", φέρεται να είπε σε αποχαιρετιστήρια συνάντησή του με υπουργό του, για να τονίσει ότι δεν θα ήταν σοφό να διαταράξει τη δυναμική της ανάπτυξης που στηρίζεται στο πρόγραμμα πώλησης υπηκοοτήτων. Διευκρινίζεται ότι σε περίπτωση λύσης η παραχώρηση υπηκοοτήτων θα είναι ομοσπονδιακή αρμοδιότητα. Για το φυσικό αέριο ο Αναστασιάδης θέλει να το χειριστεί "χωρίς να έχουμε τους Τούρκους μέσα στα πόδια μας" και είναι πρόθυμος για διαμοιρασμό της ΑΟΖ προκειμένου να λυθούν τα χέρια του για αξιοποίηση των κοιτασμάτων. Η προτεραιότητά του αυτή τη στιγμή είναι η Αίγυπτος, όμως γνωρίζει ότι, τόσο η ΕΝΙ όσο και η EXONMOBIL, ενδιαφέρθηκαν για την κυπριακή ΑΟΖ, έχοντας υπόψη την αγορά της Τουρκίας. Η Exxon Mobil μάλιστα το έχει διατυπώσει και δημόσια, τονίζοντας ότι σε περίπτωση εξεύρεσης φυσικού αερίου οι στόχοι της είναι η κατασκευή τερματικού στο Βασιλικό και η κατασκευή αγωγού προς την Τουρκία. Η προσέγγιση του κ. Αναστασιάδη ενέχει πάντως και σοβαρά στοιχεία αφέλειας, υπό την έννοια ότι ο κ. Πρόεδρος θεωρεί τη διχοτομημένη χώρα του ως ομφαλό της Γης όπου οι μεγάλες πολυεθνικές θα κάνουν επενδύσεις δισεκατομμυρίων, τις οποίες θα διαχειριστεί κατά το δοκούν και το συμφέρον ο κ. Αναστασιάδης. Ο Κύπριος Πρόεδρος, αφελώς δείχνει να παραγνωρίζει αυτά που συζήτησε με τους αμερικανούς στην Κύπρο και στο Νταβός, στην παρουσία και του Αμερικανού αντιπροέδρου Μπάιντεν, ότι μέρος της μεγάλης εικόνας είναι και η απεξάρτηση της Τουρκίας από το ρωσικό φυσικό αέριο. Στο πλαίσιο αυτό το φυσικό αέριο κρίθηκε ως ένας νέος καταλύτης για τη λύση του Κυπριακού, με την Κύπρο (μέσω των τριμερών που θα γίνονταν τετραμερείς διά της συμμετοχής της Τουρκίας) να αποκτά για πρώτη φορά και κάποιο γεωπολιτικό ρόλο. Αν, εξάλλου, τα τελευταία χρόνια υπάρχει τουρκικό ενδιαφέρον στο Κυπριακό, αυτό οφείλεται στα ενεργειακά αποθέματα. Δεν υπάρχει περίπτωση στον διάλογο Αναστασιάδη - Τσαβούσογλου να μην περιλαμβάνονται τα ενεργειακά με λύσεις που θα ικανοποιούν τις ανάγκες της Τουρκίας. Αυτό ήταν και το αντικείμενο μεγάλου μέρους της συζήτησης που είχε πρόσφατα στη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με τ/κ πηγή. Μια συζήτηση, όπως και στο Κραν Μοντανά, που στρέφεται στο πώς να πειστεί η Τουρκία να μην δημιουργεί προβλήματα στην κυπριακή ΑΟΖ μέχρι να διαπιστωθούν οι ποσότητες που υπάρχουν.

 

Τι θέλει η Τουρκία

  Στην πραγματικότητα, η Τουρκία θέλει να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα των γεωτρήσεων για να ξέρει τι υπάρχει από πλευράς κοιτασμάτων. Ταυτόχρονα, όμως, συντηρεί την ένδειξη αποφασιστικότητας να διεκδικήσει τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων και τα δικά της στους υδρογονάνθρακες. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η παρεμπόδιση της γεώτρησης της ENI και η ανοχή που θα επιδείξει στην EXONMOBIL, με ταυτόχρονη δική της γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ.

Πρόκειται για μια τακτική κίνηση μετά το Κραν Μοντανά και με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Αναστασιάδη, που στέλνει το μήνυμα ότι η Τουρκία δημιουργεί διαπραγματευτικά ερείσματα, αλλά δεν θεωρεί κατ' ανάγκη ότι η συνεργασία στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω μιας λύσης ΔΔΟ. Ο κ. Αναστασιάδης δείχνει ότι μπορεί να συζητήσει και άλλες λύσεις.

 

Στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν η ΕΝΙ προγραμμάτιζε τη γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ, το "υπουργείο εξωτερικών" της "ΤΔΒΚ" εξέδωσε μια ανακοίνωση (28/12/2017) με τις γνωστές θέσεις για συνδιαχείριση των φυσικών πόρων και καταγγέλλοντας την ελληνοκυπριακή πλευρά για μονομερείς ενέργειες. Η ανακοίνωση αυτή κατέληγε με την επισήμανση ότι "η διαπραγμάτευση για λύση δυο κρατών μπορεί να έρθει στο προσκήνιο ως μια επιλογή". Δηλαδή, εάν θέλετε να τα διαχειριστείτε μόνοι σας, πάρτε τον Νότο και αφήστε μας τον Βορρά.

 

Μερικές μέρες μετά, ο κ. Αναστασιάδης ανταποκρίθηκε στην πρόκληση. Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις της Τουρκίας για τη γεώτρηση της ΕΝΙ, είπε: "Εάν επιλέγουν να προστατεύσουν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων σε μια ανεξάρτητη οντότητα, τότε θα πρέπει να περιοριστούν εις όσα αναλογούν στην αποκλειστική οικονομική ζώνη τής εν λόγω παρανόμου οντότητας. Και συνεπώς δεν έχουν λόγο να αμφισβητούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας". Με λίγα λόγια, Κυπριακή Δημοκρατία, κατά τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, είναι η Νότια Κύπρος και η ΑΟΖ της, με τους Τ/Κ να δικαιούνται να κάνουν ό,τι θέλουν στον Βορρά. Στη συνέχεια βέβαια, λόγω των αντιδράσεων που υπήρξαν, προσπάθησε να ανασκευάσει τη δήλωσή του, διευκρινίζοντας ότι παρερμηνεύτηκε. Παρ' όλα αυτά η δήλωσή του ταιριάζει πλήρως με τις συζητήσεις που κάνει για δύο κράτη και δύο ΑΟΖ. Με αφορμή την ανακοίνωση του "ΥΠΕΞ" της "ΤΔΒΚ", ο "Φιλελεύθερος" (7/1/2018) αναφέρθηκε περιφραστικά στις συζητήσεις στη συνάντηση του Αναστασιάδη - Τσαβούσογλου για δύο κράτη. "Ποιος πήρε την πρωτοβουλία να θέσει τέτοια ιδέα, πότε έγινε αυτό και μεταξύ ποιων είναι ένα μεγάλο θέμα. Πληροφορίες για το τι συνέβη υπάρχουν, ωστόσο, λόγω της σοβαρότητας του θέματος, πριν τεκμηριωθούν πλήρως, δεν θα δημοσιοποιηθούν", ανέφερε.

 

 

Πέθανε η διζωνική;

Στην προεκλογική του εκστρατεία ο κ. Αναστασιάδης απέφυγε κάθε αναφορά στη διζωνική ομοσπονδία. Ούτε στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ την περασμένη βδομάδα έκανε αναφορά σε λύση ΔΔΟ. Σύμφωνα με πολιτικό ηγέτη, "στη Νέα Υόρκη ο Νίκος Αναστασιάδης σκότωσε τη λύση ομοσπονδίας". Όπως έγραψε η "Καθημερινή" (4/3/2018), "μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής των προεδρικών εκλογών, ο Νίκος Αναστασιάδης, στις χωριστές συναντήσεις του με ηγέτες κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου, τους είχε μιλήσει για λύση δύο κρατών, με συναίνεση που θα προσπαθούσε ο ίδιος να εξασφαλίσει από την ΕΕ και με τη σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου". Αυτός ήταν ίσως και ένας από τους λόγους που ώθησε τον Νικόλα Παπαδόπουλο να μην στηρίξει στον δεύτερο γύρο τον Σταύρο Μαλά ενώ έδειχνε διατεθειμένος να το κάνει.

Τον Απρίλιο του 2018, μετά την επανεκλογή Αναστασιάδη, ο κ. Τσαβούσογλου επισκέφθηκε τα κατεχόμενα για να συζητήσει τα νέα βήματα στο Κυπριακό με όλα τα πολιτικά κόμματα. Η συνάντηση διήρκεσε πέραν των δύο ωρών και, σύμφωνα με τουρκοκυπριακή ιστοσελίδα που πρόσκειται στον Ακιντζί, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ανέφερε τα εξής: "Οι Ε/Κ δεν αποδέχονται την ομοσπονδία. Υπό αυτές τις συνθήκες θα ήταν προτιμητέο ένα μοντέλο που να μοιάζει με την ομοσπονδία ή τη λύση δυο κρατών", και ζήτησε την άποψη όλων των πλευρών. Ο Μουσταφά Ακιντζί έδωσε στον Τσαβούσογλου την εξής απάντηση: "Εγώ δεν καταθέτω μια πρόταση τέτοιου είδους στο τραπέζι. Δεν τίθεται τέτοιου είδους ζήτημα".

Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση δεν κατήγγειλε, όπως συνηθίζει, την επίσκεψη Τσαβούσογλου στα κατεχόμενα και δεν αντέδρασε στις τοποθετήσεις του για λύση δύο κρατών, ούτε και υπερασπίστηκε τον Ακιντζί που τοποθετήθηκε εναντίον. Η Τουρκία απάντησε με δυσαρέσκεια στην ανελαστικότητα του Μουσταφά Ακιντζί την περασμένη βδομάδα στη Νέα Υόρκη: Οι κύριοι Ερντογάν και Τσαβούσογλου δεν συναντήθηκαν μαζί του, αλλά με τον κ. Όζερσαϊ. Χαιρέτισαν επίσης την κυπριακή αντιπροσωπεία και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας εντός της Γενικής Συνέλευσης μπροστά στα φλας των δημοσιογράφων. Τον τελευταίο καιρό οι Τούρκοι επίσημοι δεν δείχνουν να αποφεύγουν τους Ε/Κ πολιτικούς, όπως έκαναν στο παρελθόν, ούτε τονίζουν με έμφαση και με κάθε ευκαιρία ότι δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Ενημερώνοντας το Εθνικό Συμβούλιο ο κ. Αναστασιάδης μετά την επιστροφή του από τη Νέα Υόρκη, είπε ότι η θέση του κ. Τσαβούσογλου ήταν τα δύο κράτη και ότι ο ίδιος αντιπρότεινε τη χαλαρή ομοσπονδία. "Αν το θέμα ήταν χαλαρή ομοσπονδία, αυτό θα μπορούσε να το συζητήσει και με τον κ. Ακιντζί", σύμφωνα με τ/κ πηγή. Απλώς ο κ. Αναστασιάδης, επειδή ακόμα δεν αισθάνεται έτοιμος να πει δημόσια ότι συζητά τα δύο κράτη, απέδωσε τη θέση αυτή στον συνομιλητή του, ο οποίος δεν έχει κανένα πρόβλημα να το αποδεχτεί. Αυτό αναφέρει στον "Πολίτη" τ/κ πηγή, καταθέτοντας την ανησυχία του, αφού, όπως αναφέρει, "όλα αυτά περί χαλαρής ομοσπονδίας δεν έχουν κανένα νόημα. Ο κ. Αναστασιάδης, αν το θέμα ήταν ο περιορισμός κάποιων αρμοδιοτήτων της κεντρικής κυβέρνησης, θα μπορούσε να το θέσει στις διαπραγματεύσεις. Οι αρμοδιότητες που δόθηκαν στην κεντρική κυβέρνηση ήταν οι απολύτως αναγκαίες για να λειτουργήσει ως χαλαρή ομοσπονδία. Οπότε, τι είναι αυτά που μας λέει σήμερα;" Ο κ. Αναστασιάδης συζητά με την Τουρκία ερήμην, όχι μόνον των Τ/Κ, αλλά και όλων των πολιτικών κομμάτων, περιλαμβανομένου του ΔΗΣΥ, σε συνεργασία μόνο με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Χριστοδουλίδη, χωρίς καμιά διπλωματική και πολιτική υποστήριξη, είτε από το εσωτερικό είτε από την ΕΕ.

Ο Μουσταφά Ακιντζί, τον οποίο τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ αποκαλούν κατοχικό ηγέτη, τοποθετήθηκε ενάντια στα δύο κράτη και δυσφορεί για τον διάλογο Τουρκίας - Ελληνοκυπρίων. "Δεν πρέπει να επιτραπεί ή να δοθεί η ευκαιρία ώστε η τ/κ πλευρά να φαίνεται σαν μια ασήμαντη λεπτομέρεια", ανέφερε σε γραπτή δήλωσή του μετά τη δημοσιοποίηση της συνάντησης Αναστασιάδη - Τσαβούσογλου. Ακόμα και χθες σε τουίτ διατύπωσε τη θέση ότι αυτός είναι ο διαπραγματευτής της λύσης του Κυπριακού και κανένας άλλος. Στην ίδια γραμμή και ο Κουντρέτ Όζερσαϊ, ο οποίος είναι ενήμερος για τα πάντα, να δηλώνει πρόσφατα ότι "οι Ε/Κ, ακόμα και δύο κράτη να επιθυμούν, αυτό θα πρέπει να το συζητήσουν μαζί μας".

 

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο Τ/Κ ηγέτης θα προσέλθει στη συνάντηση με τον κ. Αναστασιάδη χωρίς ταμπού για να συζητήσει οτιδήποτε. Έχοντας όμως μια τεράστια διαφορά με τον Τσαβούσογλου. "Ο Τούρκος υπουργός", σύμφωνα με διπλωματική πηγή, "συζητά συνομοσπονδία μέσα από την οποία θα προκύψουν σταδιακά δύο κράτη. Ο Μουσταφά Ακιντζί θα μπορούσε να συζητήσει ακόμα και συνομοσπονδία για να φέρει τις δύο συνιστώσες πολιτείες της να λειτουργήσουν σε βάθος χρόνου στη λογική ενός ενιαίου κράτους".

 

 

φλασάκι

 

Ξέρει πού το πάει ο κ. Πρόεδρος; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προς το παρόν δείχνει να συζητά μόνο με την Τουρκία. Είναι μέρος ενός τακτικισμού για να στείλει ένα μήνυμα στους Τ/Κ ότι ενόσω ζητάτε αυτά που ζητάτε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, δεν είναι εφικτή η ομοσπονδία; Εντείνει μια πίεση στους Τουρκοκυπρίους στέλνοντας σαφές και ορατό μήνυμα λόγω της τεράστιας οικονομικής κρίσης στα κατεχόμενα, ότι χωρίς ομοσπονδία θα μείνετε εκτός Ευρώπης, χωρίς φυσικό αέριο και εσαεί μια υποβαθμισμένη επαρχία της Τουρκίας; Η οποία και κράτος να ανακηρυχθεί, θα είναι πάντοτε προτεκτοράτο της Τουρκίας; Αυτό σίγουρα δεν το θέλουν οι Τ/Κ, όσο κι αν δεν μας εμπιστεύονται. Αυτή η τακτική θα μπορούσε να ισχύει αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξακολουθούσε να πιστεύει σε μια λύση ΔΔΟ, είτε ισχυρή είτε χαλαρή. Όλες οι ενδείξεις προς το παρόν καταδεικνύουν ότι απομακρύνεται ταχέως από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Φαίνεται να θέλει μια λύση του τύπου, "εφόσον δεν μπορούμε να σας ελέγξουμε, είναι προτιμότερο εμείς ποδά, εσείς ποτζεί". Αυτό βέβαια σημαίνει πως αν τιναχθεί στον αέρα και η επικείμενη συνάντηση που θα έχει με τον Μουσταφά Ακιντζί στο τέλος Οκτωβρίου, θα πρέπει να βάλει την υπογραφή του για την ίδρυση ανεξάρτητου Τ/κ κράτους. Από τα πολιτικά συμφραζόμενα εξάγεται επίσης το συμπέρασμα ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κινείται με αιχμή του δόρατος τοΝ γνωστό τακτικισμό του χωρίς σοβαρή μελέτη και σχεδιασμό.

 * Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πολίτης στις 14 Οκτωβρίου 2018 

Ο Εντιμότατος κ. Νίκος Αναστασιάδης

 «Ψάχνω έναν έντιμο άνθρωπο να μου υποδείξει τον συσχετισμό μου με τα Pandora Papers», αναφώνησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Τι να εννοεί με αυτή την τοποθέτηση ο εντιμότατος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χρυσάνθου Αναστασιάδης; Ότι οι 600 δημοσιογράφοι που ασχολήθηκαν επί μήνες με την επεξεργασία των εγγράφων αυτών και οι εκατοντάδες εφημερίδες που τα αναδημοσίευσαν  δεν έχουν ίχνος

εντιμότητας;

Ο εντιμότατος κύριος Πρόεδρος υποστηρίζει δεν έχει σχέση με τον Πούτιν και τον Μπλερ, που μεταξύ άλλων φιγουράρουν στα έγγραφα ότι επένδυσαν σε διάφορους φορολογικούς παραδείσους, διότι δεν ήταν δικές του οι επενδύσεις αλλά του φίλου του, όπως αποκαλεί τον Αλεξάντερ Λεμπέντεφ. Αυτός ως καλός δικηγόρος τον εξαφάνισε πίσω από κάποιες εταιρείες, των οποίων διαχειριστές εμφανίζονταν κάποιοι δικηγόροι του γραφείου του.

Σχετικά με τις αποκαλύψεις των Pandora Papers, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μιλώντας στο ΡΙΚ και τον Ανδρέα Κημήτρη, ανέφερε πως «αναφέρονται σε 35 ηγέτες και 330 αξιωματούχους που ανακάλυψαν ότι επένδυσαν πλούτο σε χώρες του εξωτερικού. Δεν υπάρχει οτιδήποτε. Δεν με κατατάσσουν σε εκείνους, αλλά ανακάλυψαν ότι το δικηγορικό γραφείο που φέρει το όνομά μου ενέγραφε Offshore εταιρείες που μέχρι πρότινος απέκρυπταν τους μετόχους». Διερωτήθηκε ο Νίκος Αναστασιάδης συγκεκριμένα: «Τι σχέση έχω εγώ;», σημειώνοντας δε ότι από το 1997 ουδέποτε ασχολήθηκε με το δικηγορικό του γραφείο.

Το δικηγορικό

Ο εντιμότατος Νίκος Αναστασιάδης υποστηρίζει ότι εγκατέλειψε το δικηγορικό του γραφείο από το 1997, όταν έγινε πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Δυστυχώς, δεν λέει την αλήθεια. Ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ και δικηγόρος από το 2000 και εξής άνοιξε τα φτερά του στη Μόσχα συνεργαζόμενος με Ρώσους ολιγάρχες, οι οποίοι με βάση άπειρα διεθνή δημοσιεύματα, αλλά και έρευνες της ρωσικής Αστυνομίας, στην πλειοψηφία τους κατέκλεπταν το Ρωσικό Λαό βγάζοντας τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ, έως και το 2013 που εξελέγη στην Προεδρία της Δημοκρατίας, κάθε βδομάδα ήταν στη Ρωσία, έκανε εταιρεία στη Μόσχα και διακινούσε τα δισεκατομμύρια δολάρια των πελατών του μέσω του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Όλα γίνονταν νόμιμα βέβαια, αφού οι νόμοι που ψήφιζε ο ίδιος και οι άλλοι δικηγόροι της Βουλής άφηναν ορθάνοικτα παράθυρα για τέτοιου είδους δράσεις. Μιλούμε για μια χρυσή δεκαετία για όλα τα μεγάλα δικηγορικά και λογιστικά γραφεία της Κύπρου, αλλά και τις τράπεζες. Σε κάποιες στιγμές ειλικρίνειας, ο κ. Πρόεδρος λέει και καμιά αλήθεια, όπως έκανε τον Μάιο του 2020 μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα Financial Times: Απαντώντας στις κατηγορίες για διαφθορά δήλωσε: «I have done so well when I was a lawyer that I have a lot of savings. «I’m not in need to be corrupted.» Moscow on the Med: Cyprus and its Russians FT MAY 15 2020. Σε συνέντευξή του επίσης στο Σίγμα και στον Γιάννη Καρεκλά στις 20 Οκτωβρίου 2020, ανέφερε ότι όταν το 2013 ανέλαβε την προεδρία ήταν ήδη εκατομμυριούχος και, ναι, θεωρεί τον εαυτό του άμωμο και αμόλυντο. Είπε: «Ήρθα πλουσιότερος και θα φύγω φτωχότερος».

Οι αντιφάσεις του εντιμότατου Προέδρου μας δεν έχουν τελειωμό. Πότε τελικά έφυγε από το δικηγορικό του γραφείο; Το 1997 ή το 2013 όπως είπε στο Σίγμα; Πότε κατάφερε να γίνει πολυεκατομμυριούχος; Πριν το 1997 ή μετά; Όταν λέει ότι εγκατέλειψε το γραφείο, εννοεί ότι το πώλησε σε τρίτους ή μήπως το πλειοψηφικό πακέτο ακόμα ανήκει σε μέλη της οικογένειάς του; Η αλήθεια πρέπει μάλλον να αναζητηθεί αλλού: Δεν εγκατέλειψε ποτέ το δικηγορικό του γραφείο. Όπως παραδέχτηκε προχθές στην Guardian, το 2013 (την ίδια περίοδο που κατέρρευσε η οικονομία μας) ως Πρόεδρος έπρεπε να μεταβεί στη Γαλλία για συνάντηση με τον Φρανσουά Ολάντ. Μετέβη είπε εκεί με το τζετ του Αλεξάντερ Λεμπέντεφ. Πήγαινε να συζητήσει, μεταξύ άλλων, την τύχη της Κύπρου που κατηγορείτο ότι είχε μετατραπεί σε άντρο ξεπλύματος των Ρώσων ολιγαρχών με το αεροπλανάκι εντός Ρώσου ολιγάρχη και πελάτη του δικηγορικού του γραφείου: Γιατί; Επειδή ήταν φίλος μου, λέει!

Την ίδια περίοδο ο εντιμότατος κ. Πρόεδρος (20 Ιουνίου 2013) στο Προεδρικό μέγαρο παρέθετε δείπνο προς τιμήν άλλων δύο Ρώσων πελατών του. Στους Alexander Abramov και Alexander Tobak που συνοδεύονταν από τους δύο συνεταίρους του στο δικηγορικό γραφείο Αναστασιάδη, Στάθη Λεμή και Φάνο Φιλίππου. Με λίγα λόγια, όχι μόνο δεν εγκατέλειψε το δικηγορικό του γραφείο το 1997 όπως λέει, αλλά ακόμα και το 2013 δεχόταν ως Πρόεδρος και δικηγόρος τους πελάτες του στο Προεδρικό Μέγαρο.

Για να επιστρέψουμε στα Pandora Papers, στις 8 Ιουνίου 2015, η Alcogal, μια υπεράκτια χρηματιστηριακή εταιρεία, υπέβαλε καταγγελία κατά του δικηγορικού γραφείου «Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι ΔΕΠΕ» και ισχυρίστηκε πως τέσσερις από τις offshore εταιρείες που διαχειριζόταν ανήκαν σε άτομα του γραφείου. Στην έκθεση που η Alcogal κατέθεσε στις ρυθμιστικές αρχές των Βρετανικών Παρθένων Νήσων (BVI) είχε αναφέρει ότι παραπλανήθηκε και πως πλέον πιστεύει ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης ήταν ο Ρώσος επιχειρηματίας και πρώην Ρώσος γερουσιαστής Λεονίντ Λεμπέντεφ. Το 2015, ο κ. Λεμπεντέφ κατηγορήθηκε ότι δεν είχε δηλώσει τα περιουσιακά του στοιχεία και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρωσία. Ο Λεμπέντεφ, που έγινε παραγωγός ταινιών του Χόλιγουντ, αρνείται τις κατηγορίες. Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, ο Λεονίντ Λεμπέντεφ απέκτησε διαβατήριο μέσω του δικηγορικού γραφείου «Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι ΔΕΠΕ» στο πλαίσιο του Κυπριακού Προγράμματος Επενδύσεων («χρυσά» διαβατήρια) το 2011.

Στις 3 Αυγούστου του 2015, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πήγε διακοπές στις Σεϋχέλλες» για πρώτη φορά με το μπόιγκ του Σαουδάραβα φίλου του. Το ταξίδι στις Σεϋχέλλες μετ’ επιστροφής διαρκεί περίπου 14 ώρες και το αεροπλάνο καταναλώνει, με βάση στοιχεία που κατατέθηκαν στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής στις 14 Φεβρουαρίου 2021, γύρω στα 1.500 ευρώ καύσιμα την ώρα. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς το ενοίκιο του αεροπλάνου, τα έξοδα αεροδρομίων και τους μισθούς πιλότων και αεροσυνοδών, αντιλαμβάνεται ότι το ποσό σίγουρα υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ. Επέστρεψε στις 13 Αυγούστου. Έξι μέρες μετά, στις 19 Αυγούστου 2015, το Υπουργικό Συμβούλιο του οποίου προΐσταται ο εντιμότατος Πρόεδρος Αναστασιάδης, έλαβε απόφαση πολιτογράφησης της δεύτερης συζύγου του Σαουδάραβα, ενώ είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, με βάση το πόρισμα Καλογήρου, ότι η πολιτογράφηση της δεύτερης συζύγου του Σαουδάραβα ήταν παράνομη με βάση το κυπριακό δίκαιο, το οποίο δεν αναγνωρίζει δεύτερες συζύγους. Ξαναπήγε το 2018 στις Σεϋχέλλες με το ίδιο αεροπλάνο ο κ. Πρόεδρος, αλλά, όπως δήλωσε, πλήρωσε το κόστος από την τσέπη του. Για να τα λέμε όλα, έκανε πολλά ταξίδια με το αεροπλάνο του Σαουδάραβα, υπό καθεστώς αδιαφάνειας, μέχρι που ένα άτυχο πουλί έπεσε και ράγισε τον ανεμοθώρακά του και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη.

Το επιχείρημα

Το βασικό επιχείρημα του Προέδρου είναι ότι «για όλα όσα έκανε το δικηγορικό μου γραφείο δεν ευθύνομαι, γιατί από τη στιγμή που μπήκα στην πολιτική το εγκατέλειψα». Θα μπορούσε κάποιος εδώ να ισχυριστεί ότι ρίχνει τις ευθύνες στις θυγατέρες του που έχουν το πλειοψηφικό πακέτο του γραφείου. Ας μην το παρατραβάμε. Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι καλός πατέρας. Εξάλλου, ακόμα και ο πιο φιλήσυχος πολίτης του Αγίου Νικολάου στη Λεμεσό βλέπει το προεδρικό αυτοκίνητο έξω από τα πολυτελή γραφεία του δικηγορικού του γραφείου στην οδό Ομήρου κάθε Σάββατο.
Έμμεσα πλην σαφώς κομπάζει επίσης ο εντιμότατος Πρόεδρος ότι μέχρι στιγμής δεν τον έπιασε κανένας να βάζει λεφτά στην τσέπη, όπως ο Μπλερ ή ο Πούτιν, αλλά έγινε εκατομμυριούχος, όπως δήλωσε στη Financial Times, μέσω της εργασίας του ως δικηγόρος. Από την άλλη βέβαια, συνέχεια τον τσακώνουν διάφορα δημοσιεύματα, αλλά και στη Βουλή, παρότι Πρόεδρος, να λειτουργεί και ως δικηγόρος συναντώντας πελάτες ή έστω πρώην πελάτες του γραφείου του.

Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι οι επαφές αυτές δεν είναι οικονομικές, τίθεται ένα τεράστιο  ζήτημα. Ένα ζήτημα πολιτικής δεοντολογίας.
Δεν μπορεί ο εντιμότατος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να κυκλοφορεί με τζετ φυγοδίκων ή πολιτογραφηθέντων αλλοδαπών που έλαβαν χάρες από το κράτος και την ίδια στιγμή να υποστηρίζει ότι το κάνει γιατί είναι στενοί και σεβαστοί φίλοι του. Δεν θέλουμε να κάνει τέτοιες κινήσεις ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας της χώρας μας. Γιατί δεν το καταλαβαίνει; Μας προσβάλλει ως λαό. Όσοι Κύπριοι ταξιδεύουν και έχουν επιχειρήσεις το κατανοούν. Παντού αντιμετωπίζουν τους Κύπριους επιχειρηματίες με ειρωνικά χαμόγελα «as a typical Cypriot Crook».
Οι Κύπριοι, για να έρθουμε στην πρόκληση που απηύθυνε στη συνέντευξη που έδωσε ο Πρόεδρος στο ΡΙΚ, στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι έντιμοι άνθρωποι και καθημερινά του υποδεικνύουν ότι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται δεν είναι αποδεκτός.
Δυστυχώς, αυτοί οι έντιμοι άνθρωποι δεν ελέγχουν τη Νομική Υπηρεσία, την Ελεγκτική Υπηρεσία, τη Βουλή και το Ανώτατο Δικαστήριο για να τον οδηγήσουν εκεί που του αξίζει.
Σε χώρες σοβαρές, ακόμα και παρωνυχίδα όσων δημόσια παραδέχτηκε ότι έκανε ο κ. Αναστασιάδης, θα οδηγούσε πολιτικούς σε παύση, για να μην πω και πίσω από τα κάγκελα.